Lęk jako stan emocjonalny

Lęk jako stan emocjonalny Lęk to nie tyle emocje, ale stan emocjonalny. Wiąże się on przede wszystkim z przewidywaniem niebezpieczeństwa nadchodzącego z zewnątrz lub z wewnątrz organizmu. Lęk postrzegany jest jako stan bardziej skomplikowany i niebezpieczny dla człowieka niż strach. Niekontrolowany może prowadzić do wielu zaburzeń mogących bezpośrednio wpływać na nasze życie, powodując że w niektórych przypadkach, stany lękowe uniemożliwiają nam prawidłowe funkcjonowanie. Czasem wręcz wymagają hospitalizacji. Na przestrzeni wielu lat badań, naukowcy szczegółowo zgłębili istotę lęku. Wyodrębnili wiele jego rodzajów i spróbowali określić jego przyczynę i sposoby zapanowania nad tym stanem. Nie kontrolowany lęk, powtarzające i nasilające się stany lękowe mogą powodować reakcje lękowe nieadekwatne do bodźców. Niepokój czy napady lekowe mogą zacząć wywoływać sytuacje nie mające znamion zagrożenia. Najczęstszymi postaciami lęku są: nieokreślony niepokój, napady lękowe czy postać lęku zlokalizowanego – dotycząca określonej części ciała lub określonej sytuacji. Nie istnieje człowiek który nie odczuwałby strachu. Zdolność do przeżywania tej emocji jest dana każdemu z chwilą urodzenia. Poprzez całe życie strach może przybierać różne formy. Nigdy jednak nie zanika całkowicie. Źródłem naszego strachu najczęściej jest realne zagrożenie. Niebezpieczeństwo, które widzimy, słyszymy lub odczuwamy. Szmery, nieznane odgłosy czy nieokreślony hałas wzbudzają strach. Nieistotne jest to, czy odgłosy które słyszymy są głośne czy ciche. Równie mocno boimy się nagłego krzyku, jak nieznanego pochodzenia szmeru. Innym źródłem strachu mogą być nasi bliscy, czy osoby, które za pomocą strachu chcą zmanipulować nas i wymóc na nas określone zachowanie. Rodzic, który strofuje swoje dziecko, strasząc je złym wilkiem. Nauczycielka w szkole strasząca złą oceną, czy psychopata, pragnący poprzez strach zapanować nad ofiarą i zmusić ją do określonego zachowania. W tych przypadkach występuje realne zagrożenia lub realna możliwość jego wystąpienia, jako podstawowe źródła strachu.